Aşk acısı, sadece romantik bir kayıp değil, tıpkı vakitte bireyin kimliğini, özgüvenini ve geleceğe dair beklentilerini de sarsan bir süreçtir. Emek verilen münasebetlerde kişi sonrasında başarısız hisseder, hezimete uğramış hisseder. Hatta kimi vakitlerde tekrar bu hissi yaşayamayacağına inanır. Partneri üzere birini bulamayacağına inanır. Bu şahısta derin bir çöküntü yaşatır. Ayrılık sonrası yaşanan aşk acısı doğrusal bir biçimde hafiflemez. Çoklukla inişli çıkışlı bir biçimde ilerler. Bazen insan hislerini çok ağır yaşarken birtakım anlarda çok yüzeysel hissedebilir. Bu makalede aşkın ne demek olduğunu, fizikî ve ruhsal tesirlerini, ruhsal evrelerini, başa çıkma metotlarını ele alacağız.

Aşk, sırf duygusal bir tecrübe olmanın ötesinde, beynin kimyası ve yapısı üzerinde direkt tesirleri olan güçlü bir biyolojik süreçtir. Dopamin, serotonin, oksitosin ve vazopressin üzere nörokimyasal hususlar, aşkın farklı evrelerinde değerli roller oynar. Beynin ödül merkezi aktive olurken, prefrontal korteksin baskılanması bireyin partnerine yönelik eleştirel düşünmesini mahzurlar. Aşkın tesirleri sadece ferdi psikolojiyle sonlu kalmaz; birebir vakitte toplumsal bağların güçlenmesini sağlayan ve insan çeşidinin devamlılığını destekleyen bir sistem olarak fonksiyon görür. Gelecekteki nörobilim araştırmaları, aşkın tesirlerini daha derinlemesine anlamamıza yardımcı olabilir. Fakat şimdiden biliyoruz ki aşk, insan beyninin en güçlü ve karmaşık süreçlerinden biridir.

Bir gün öncesinde, yani 13 Şubat’ta, düzinesi 10 TL’ye satılan kırmızı güllerin bir adedine 14 Şubatta 50 TL verdiniz mi?